АКО САКАТЕ ДА ГИ РАЗБЕРЕТЕ ДРУГИТЕ, ПОЧНЕТЕ ОД СЕБЕСИ

СЕЉАЦИ ЈАЛИ СЕЛАНИ??

2011-08-25T02:05:00.001+02:00

Често се прашував за дефиниција и конечно открив точно шо е како е, и од ко открив уше појче страв ме вати колку тоа многу се накотиле СЕЉАЦИВЕ. За да биди појасно првин да ги дефинираме терминиве.

СЕЛАНЕЦ – човек што потекнува од село.

СЕЉАК – карактерна особина.

За првиве нормално кој од каде си потекнува ништо лошо во тоа, али овие вториве погнасни створења ако имало некогаш или дека ќе има не верувам.

Кои се најистакнати карактеристики:

Лижачи (знаат каде да излижат и она што треба го лижат и она што не треба само да го добијат она што го сакаат и да бидат воедно забележани или присутни онаму каде што не треба да се).
Гнаси (толку многу изгнасени по душа и по однесување шо едноставно секоја помисла им е како да заебат некој, а не како да му помогнат на некој, а сето тоа од завист зошто уствари тие не се на нивно место).
Клошари (5 банки вџеб и цигари на парче, плус 24 саати на Facebook и се трудат да прелажат некое помало чупенце колку се тие добри колку се екстра се со цел да го легнат, и нормално се поставува прашањето: Зошто тоа треба да биде помало од нив? Одоговорот е едноставен: Оти од нивната генерација ги познаваат какви гнаси се (во контекст на вотрата карактеристика) и неможат кутрите таму ништо да направат. И нормално да се фалат сношти бев со 17ка, 18ка или 19ка, термин за 17 годишна, 18 годишна итн итн. А уствари на кого се фалат т.е. лажат. Самите меѓу себе.)
Шпиуни (Најопасната карактеристика за која уствари мора да поминат и посебна академија за таму кај што треба да шпиунираат, да бидат спремни да дознаат за некого нешто, па дури и за главаторот „СЕЉАЧИШТЕ“ ќе се отепаат од гомна јадење само да извлечат од кај некого нешто за да можат да си купат поени кај истиот).
Слабаци (Нормално ем се сами ем ќе се најди некој главатар „СЕЉАЧИШТЕ“ кој си ги прибира околу него, им дава заштита, а уствари не се ни свесни колку тој добива што ги има под контрола, а овие кутрите цело време се однесуваат вака само за да добијат едно бедно сепаре во некој ноќен клуб, или за да ги пуштат на врата).
Лицемери (Нормално да можат да ги задоволат погоре наведените критериуми, мораат да бидат и лицемери. Да си ставаат маска, да бидат она што не се, само за да бидат забележани во околината во која УСЛОВНО се движат. Пошо мислат дека се некој фактор, а уствари не се. Се надеваат дека така маскирани ќе бидат прифатени од околината и нормално посакани, но не трае ова долго, маските ќе паднат и ќе се види СЕЉАЧКОТО во нив).

Морав ова да го напишам пошо некако чуствувам дека се повеќе и повеќе се котат СЕЉАЦИВЕ, а никако нешо превентивно да преземиме, а лек пак сеуште нема од нив.

Можеби некој ќе се препознај во карактеристикиве, јали како СЕЉАК, јали како СЕЉАЧИШТЕ, но уствари повеќето овај текст и за нив го пишувам, евентуално ако се препознаат слободно да се потрудат ги искоренат овие карактеристики оти кажано по прилепски ОД НИВ ЛУЈЏЕ НЕ БИВА.

И ТОА ЌЕ БИДЕ, ЌЕ ДОБИЕМЕ ЗАКОН ЗА МЛАДИ

2011-08-20T02:47:00.002+02:00

Конечно после скоро 20 години македонска независност на ред дојде да се стави во некој колосек и младинското организирање во нашата држава. Секоја им чест што собраа храброст да го направат тоа.

Денеска читам дека конечно законот поминал и на Комисијата за Европски прашања во Собранитео, ајде и тоа помина. Што е следно? Да се изгласа во парламентот? Ајде и тоа ќе помини како што тргнало ќе го изгласаат. Но дали некој се запрашал што добиваат младите во нашата држава, дали тој закон одговара за земја каква што е Македонија, и на крај краева дали некој ги запрашал младите дали истиот е по нивна МЕРКА.

За кое младинско организирање зборуваме, за кои младински организации, дали за оние кои „учествувале“ во неговата подготовка и истите тврдат дека организирале јавни расправи низ Македонија, или пак за оние 35 кои доставија забелешки по истиот. Ако овие првиве организирале јавни расправи се прашувам зошто се бунат останативе 35??? Стварно ме интересира кој баш присуствувал на овие јавни расправи, дали се тоа јавни расправи со повеќе присутни во логистиката на организирањето на настанот отколку млади или пак обратно. Искрено ќе бидам радосен доколку се потврди второво, но чисто се сомневам. Доколку имало вакви јавни расправи не верувам дека некој од присутните има дадено предлог да се формира Државен совет за млади кој ќе биде под целосна контрола на власта. Верувам и убеден сум во тоа дека македонската младина има капацитет да смисли подобра форма на нејзино организирање и делување, отколку тоа да некои 40 годишни вечити членови на МЛАДИНСКИ ОРГАНИЗАЦИИ трчкаат низ Европа и си прибираат „искуства“ за тоа како се таму организирани младите. Е стварно не знам кај постои ваков модел, или пак си направиле комбинации како би можела власта во соработка со неколку нејзини сателити здруженија на граѓани да ја има под контрола целата ситуација.

Следното прашање кое си го поставувам е дали и овој закон е еден од оние кои се напишани во нечија си канцеларија од два тројца т.н. експерти за младинска политика или пак ги напишале луѓе кои си ја знаат работата. Ако го напишале луѓе кои си ја знаат работата и сакаат да дадат придонес во младинското организирање тогаш дефинитивно немаат никакво познавање од оваа проблематика.

Се надевам дека барем сега ќе се крене македонската младина на нозе и нема да дозволи да ваков срамен закон се изгласа во парламентот и наместо да го унапреди младинското движење истото ќе го уништи.

TO PLAY THE LAST TANGO…

2011-07-18T02:33:00.000+02:00

Лижачи, гнаси, клошари, копуци, гниди, к...пушачи, г...лижачи, кариеристи, шпиуни, слабаци, дволични, лицемери.... кој уште не ќе сретнете во животот.

Сакате да изиграте...играте... знаете како... НЕ... ќе научите.... не знаете ... не можите... треба некој да ве научи? .... сакате... не сакате... ќе научите или не од вас зависи.

Следите чекори или не, ве следат вас или не? Сакате да ве следат или вие следите некој?

Кога сте тргнале одите до крај, а зошто одите?? Посебно инспиративен ми беше и еден од статусите на facebook што вечера го сретнав „Ако не одиш до крајот на патот, тогаш зошто воопшто тргнуваш.„

И да го изиграме последното танго....

ПАСИВНОСТА НА МЛАДИТЕ ВО МАКЕДОНИЈА

2011-01-23T15:36:00.001+01:00

Изминативе неколку години појавата на пасивизираност на младите и губењето на нивната желба за општествено ангажирање станува се поголема и поголема. Од една страна ова можеме да го забележиме од последните случувања во нашата држава каде бројката на млади кои го креваат гласот против непопуларните мерки кои ги превзема оваа влада е мала, а од друга страна истото можеме да си го потврдиме од истражувањата кои се прават.

Изговорите кои младите најчесто ги користат се: „ништо не се менува“ или пак „сите политичари се исти“. Во контекст на ова колку младите ја игнорираат политиката толку и политиката ќе ги игнорира нив. Притоа и понатаму ќе продолжат да се носат одлуки кои ќе го прават животот на младите се помизерен и помизерен, а младите ги нема. И редно е да се запрашаме дали политиката не интересира или не?

Еден од начините да можат младите да учествуваат во креирањето на јавните политики е преку членувањето во невладините организации (кои за жал се се потивки и потивки, нормално загушени од притисоците на власта), додека другиот начин е пак активирањето во политичките партии.

Иако голем број на наши врсници, за жал, не се ни свесни за катастрофалната положба во која се најдува оваа генерација која по европските дефиниции спаѓа во групата на млади (за жал во нашава држава се уште немаме дефиниција за тоа што е млад), некои од нив можеби би направиле нешто, но најголемиот број се уште го користат изговорот „Што имам јас од тоа?“.

Презема ли некој нешто ова да се искорени... можеби младите.... или власта...

КОЈ Е КРИВ ДАЛ БОГ ИЛ СУДБИНА? – ПРОДОЛЖУВАМЕ СО МЛАДИНСКИВЕ ТРЕНДОВИ

2010-12-02T13:16:00.001+01:00

Токму така да се запрашаме КОЈ Е КРИВ ДАЛ БОГ ИЛ СУДБИНА, не во љубовта, ама за она што се случува денеска со младите во нашава држава.

Ај што се покажа дека состојбата на младите е катастрофална во нашата држава и дека ОВИЕ ништо не направија да се подобри, туку напротив, со нивното практицирање на власта само придонесуваат кон влошување на истата.

Она што посебно ме нервира после презентирањето на резултатите и пишувањето по весниците е тоа дека се става акцент на тоа колку нашата младина била ПАСИВНА, колку била НЕЗАИНТЕРЕСИРАНА, колку таа се занимавала со ХАЗАРДНИ ИГРИ, колку тоа многу се рашириле ДЕВИЈАНТНИТЕ појави. Па добро бе дај направете истражување ЗОШТО е тоа така или едноставно кажано одговорете на прашањето кое го имам како наслов, или пак понудете друг одговор. Дали Бог е крив шо ние како млади живееме во време, невреме, во кое се се прави, уствари ништо не се прави, или пак едноставно таква ни била СУДБИНАТА.

И да не ви оставам должен за уште некој резултат од катастрофалните резултати од Националното истражување:

71% од младите мислат дека образовните институции не нудат соодветна подготовка
58 % од младите се невработени
51% од младите немаат пари за да посетуваат културни манифестации и да го збогатуваат својот културен живот
32 % од младите сметаат дека ниту училиштата ниту факултетите нудат доволно можности за развој на креативноста и талентот

МЛАДИНСКИТЕ ТРЕНДОВИ

2010-11-16T22:36:00.002+01:00

Пред ден два присуствував на презентирањето на истражувањето за младинските трендови во Република Македонија кое патем е поддржано од Агенцијата за млади и спорт.

Дете мало да го види истото ќе се запраша што уствари ОВИЕ, кои изминативе пет години владеат со нашава држава направија за младите, што промени направија нивните скапи кампањи за трето дете, што направи проектот компјутер за секое дете во образованието, што направија нивните скапи рекламни спотови за превенција од алкохол и дрога, или пак уште потрагично што направи проектот 2014 за младите во нашава држава, што направија нивните спортски сали, што направија нивните покриени базенти, упс извинете од овие нема ни трага, што направија нивните терени за фудбал, кошарка, тенис итн.

Секоја му чест на директорот на Агенцијата за млади и спорт за добро напишаниот говор, но многу ми е жал што не остана до крај да ги слушнe и резултатите од ова истражување. Замина со изговор дека има состанок во Влада, епа БАТКА кажи му ги резултатите таму па нека се запрашаат до кај е состојбата на младите. Можеше слободно да им пренесеш дека ваквите резултати само ја потврдуваат катастрофалната состојба на младите во Македонија. Секоја му чест што дал и поддршка на ова истражување но повеќе од сигурно е дека ако знаел какви ќе бидат резултатите тешко дека тоа ќе го направел.

Морам да споменам и дел од истражувањето:

По завршувањето на образовниот процес, младите не се подготвени активно и успешно да се вклучат во апзарот на трудот и да најдат соодветна работа или да започнат сопствен бизнис.

Реформите во образованието се потребни, но начинот на и динамиката на кој истите се реализираат во образовните институции се погрешни.

Забележителен број на млади сметаат дека институциите, наставниот кадар и учениците/студентите НЕ беа подготвени соодветно за да можат реформите да течат непречено.

ДОБРО БЕ ГОСПОДИНЕ МИНИСТЕР ЗА ОБРАЗОВАНИЕ БИ ПОСТАВИЛ САМО ПРАШАЊЕ: ДАЛИ ВИ СЕ ПОБИТНИ СКОПСКИТЕ КАФАНИ И АДМИНИСТРАТИВКИТЕ ВО ВАШЕТО МИНИСТЕРСТВО ИЛИ ДА ГО СТАВИТЕ НА РЕД ОБРАЗОВАНИЕТО? ИЛИ ПОЕДНОСТАВЕНО ДАЛИ СТЕ СПОСОБЕН ДА ЈА ИЗВРШУВАТЕ ОВАА ФУНКЦИЈА?

Продолжува...

МЛАДИНСКИ АКТИВИЗАМ

2010-05-12T21:59:00.002+02:00

Што е младински активизам?

Да се биде активен значи да се знае што сакаш и да ги направиш истото, тоа значи да влијаеш врз одлуките околу личниот развој, развојот на твојот град, твојата заедница, освен училиштето и кафичите да имаш и други активности кои ќе ти овозможат да патуваш, да запознаеш нови луѓе, стекнеш нови знаења и вештини.

Да се биде активен, значи да бидеш привлечен и за работодавачите, за оние кои даваат стипендии, за универзитетите, за организаторите на посебни настани и проекти и воопшто за останатите луѓе.

Ако си млад, односно млада и ги поседуваш наведените особини, кои и прилегаат на една активна личност, на некој начин ти веќе си младински активиста/ка.

Младински активизам значи општествено ангажирање и политички активизам на младите, активно учество на младите во решавањето за нив најрелевантните прашања и донесување на одлуки како во локалната заедница така и на национално ниво. Младите во Македонија ги има во исклучително голем број и тие се идните носители на промените. Затоа неопходно е да се посвети адекватно внимание на нивните потреби, ставови и желби, како и обезбедување на поддршка во развојот на младинскиот активизам.

„Активизам е планирано делување како би се постигнале социјални и политички цели, преку превземање на активности како што се подигање на свеста, создавање на коалиции, водење на политички кампањи, дисеминирање на пропаганден материјал, создавање на публицитет, како и превземање на други активности преку кои би се дејствувале кон социјални проблеми. Социјалната работа во заедницата посебно го стимулира развојот на оној вид на активизам кој стимулира промени и влијае на подобрување на условите за живот, посебно врз маргинализираните групи и загрозените поединци. Услов за тоа е самоорганизирање на поединците во група. Активиста/ка е поединец/ка кој се занимава со активизам, и превземените акции се насочени кон социјални промени. “

Младинскиот активизам подразбира самоорганизирање преку формални групи НВОи – младински организации.

Зошто младински активизам?

Младите најуспешно и најлесно ги застапуваат своите интереси преку младински активизам: вмрежување и спроведување на проекти се со цел подобрување на квалитетот на живот, но и остварување на права и еднакви можности за учество во различни области во општеството.

Младинскиот активизам не е една активност. Тој подразбира мали локални акции во локалните средини, но и акции кои се однесуаваат на регионално, национално или меѓународно ниво, како би поефективно и поефикасно би делувале на подобрување на состојбата на младите и унапредување на општеството.

Младинскиот активизам подразбира:

Заеднички проекти на младите;
Можности за стекнување на нови знаења и вештини
Тимска работа
Личен допринос на младите во остварување на заедничките цели и интереси
Насочени кон потребите на младите
Предизвикувачки и младешки активности
Нуди можности за нови искуства и предизвици
Корисен е за младите и заедницата

Области со кои најчесто работи младинскиот активизам се:

Политика за млади / младинска политика
Активно учество на младите во донесувањето на одлуките
Реализација на проекти за доброто на заедницата
Хуманитарна работа
Различни волонтерски програми
Меѓународни размени за млади
Активирање на младите во НВО секторот
Подмладоци на политички партии
Студентски здруженија
Неформални групи на млади итн

РЕЧНИК НА УСПЕШНИОТ ЛИДЕР:

2010-05-12T19:43:00.001+02:00

Пет најважни зборови: „Јас признавам дека направив грешка“

Четири најважни зборови: „Заврши одлична работа, браво“

Три најважни зборови: „Многу ти благодарам“

Два најважни зборови: „Те замолувам“

Еден најважен збор: „НИЕ“

Најмалку важен збор: „ЈАС“

УПРАВУВАЊЕ ПРЕКУ ТИМСКА РАБОТА

2009-10-08T22:11:00.002+02:00

Луѓето кои Ви се ангажирани обично се „силни„ на збор кога е во прашање соработката, тимската и заедничка работа, но не и толку ефикасни кога треба нешто да се сработи. Паралелно на ова, делотворното управување во овој случај станува многу тешка задача.
Подолу накратко ќе се осврнам на следните области:

Список на вообичаени препреки за тимска работа во поедини организации и групи;
Како да се направи разлика помеѓу следните ситуации: известување на луѓето за донесените одлуки, нивно консултирање и директно вклучување во процесите на носење на одлуки;
Услови за носење на одлуки и решавање на сложени прашања;
Предности и недостатоци од гласањето, односно консензус и сутации кога тој е потребен, односно не треба да се примени.

ВООБИЧАЕНИ ПРЕПРЕКИ ВО ТИМСКАТА РАБОТА

Нејасност во поглед на целите и обврските
Нејасен опис на проблемите
Недостаток на кооперативност
Несоодветна консултација
Несоодветна информација
Лошо планирање на времето
Несоодветен процес на донесување на одлуки
Доминација
Репресивно однесување
Недостаток на доверба
Страв од обврски
Слаба реализација

ИНФОРМИРАЊЕ, КОНСУЛТИРАЊЕ ИЛИ ОДЛУЧУВАЊЕ
Донесувањето на одлуките понекогаш непотребно се комплицира затоа што на никој не му е јасно кој се треба да биде вклучен во процесот на одлучување и на кој начин. Затоа е потребно да се постават следните прашања:

Кој треба да биде запознаен со тоа да некој проблем се разгледува или се носи одредена одлука?
Кој е потребно да се консултира?
Од кого да се побара совет?
Кој има право да даде предлог кој е заснован врз истражување, консултации или извршено советување?
Кој ја донесува конечната одлука?
Кој ја спроведува одлуката?

ОКВИР ЗА ДОНЕСУВАЊЕ НА ОДЛУКИ
Кога процесот на донесување на одлуки ќе стане нејасен следете ги подолу наведените чекори:

Дефинирајте: го проблемот или ситуација, кој се треба да биде вклучен, рок за донесување на одлука, кои информации ви се потребни за да ја донесете вистинската одлука.
Истражувајте кои информации Ви се потребни.
Разјаснете ги информациите и споделете ги со сите кои се вклучени во процесот на донесување на одлуката.
Донесете ја одлуката.
Применете ја и проценете дали проблемот е решен

КОНСЕНЗУС И ГЛАСАЊЕ
Гласањето е наједноставен и најбрз начин за донесување на одлука. Таканаречената демократска постапка и не е секогаш баш демократска:

Овај начин на донесување на одлуки може да доведе до тиранија на мнозинството над малцинството;
Овој начин оневозможува да се препознаат потребите на малцинството;
Тие кои што се малцинство ќе бидат незадоволни и затоа може да го саботираат спроведувањето на одлуката, да ја напуштат организацијата или да постата деструктивни.

Консензусот е метод кој ги зема во предвид мислењата на сите. За да се постигне консензус потребно е сите да ги изнесат своите мислења и идеи, од кои се издвојуваат најдобрите како би се дошло до конечно заедничко решение. Решението добиено по пат на консензус нема секогаш да ги задоволи потребите на сите, нити е потребно да сите во целост се согласуваат дека такво решение е најдобро. Целта е да се постигне ситуација кога сите ќе бидат спремни да таквото решение го прифатат, и да знаат зошто тоа е прифатено.

ПОЛИТИКА

2009-06-13T12:42:00.002+02:00

Политиката ги разгледува мислењата за едно правно општество поради разновидноста на мислењата за едно такво општество и како се реализира тоа; практичната политика ги третира нив преку дијалог, дискусија и соочување. Политиката нема готови рецепти. Тоа ја прави привлечна и непредвидлива. Прашањето што е право и вистинско создава фронтови и мобилизира гласачи, партии, држави, организации и претпријатија.

Концептот на политиката тргнува од овие три главни точки:

Политиката го третира начинот како државните органи ги донесуваат одлуките и како се спроведуваат тие;
Исто така политиката ги опфаќа сите стремежи за влијание кон одлуките и нивната реализација;
Политиката расправа за распределување на добрата и задачите и исто така, избира стратегија за постигнување на заедничка цел.

Политиката се занимава со начините на реализирањето на заедничките цели и потреби. Често се согласуваат за целта, но се расправа за начинот како треба да се постигне таа цел.

* Политика и демократија

МЛАДИТЕ И (НЕ) ВРАБОТЕНОСТА

2008-10-20T11:27:00.002+02:00

Пред неколку денови ја добив публикацијата „Младите во Македонија и пазарот на трудот„ и искрено има направено добра анализа на самата проблематика. Подолу само ќе наведам некои од заклучоците, а за повеќе прочитајте ја публикацијата:

Стапката на невработеност на младите во 2007 година изнесувала 57,7%, што е речиси два пати поголема од стапката на неврабнотеност на возрасните: 32,9%;
Според времето на чекање за вработување од младите на младите на возраст од 20-24 години и од 25-29 години, најголем број на малди има во групата кои за вработување чекаат 4 и повеќе години;
Најголем број долгорочно невработени лица од вкупните невработени има во групата млади од 25-29 години возраст.

ЧОВЕК, како тоа Г(О)РДО звучи (Кој е ЧОВЕК од денешниве политичари?)

2008-10-02T11:22:00.001+02:00

Некој, некогаш рекол дека човекот не се раѓа туку човек се станува. Понекогаш е добро да се потсетиме на некои од бројните особини кои го красат човекот, како на пример: добронамерноста, добродушноста, храброста, искреноста, љубезноста, несебичноста, одлучноста, племенитоста, понизноста, почитувањето, пристојноста, скромноста, стручноста, верноста итн итн.

Долго време размислував кои од горе наведениве особини да ги напишам со големи букви, демек да ги потенцирам, а ги имаат денешниве преговарачи за имево, уствари оние два – тројца што можеме да ги видиме на телевизија и обично ПЛАЧАТ по 25 минути на ТВ, и да ја завршам реченицава, не најдов ни една.

Во некоја од претходните колумни пишав дека смачено му е на народот од плачење на ТВ и да кажуваме кој што не направил или кој кого го оставил да дреми пред врата додека овај другов се обидувал да го реши проблемот. Дали некој едноставно ќе излези на ТВ и ќе каже уствари што и како, едниот нон стоп се повикува на некоја си двојна формула, ама арно која двојна формула ФИРОМ со Грција и Република Македонија со останатите држави или ???? Од што толку се плаши јавно да изговори едно ВТОРО име зад кое тој (доколку ги има горе наведенине особини) јасно и гласно ќе застане.

Како резиме ќе ги наведам само оние според мене, поважни особини за да може да си ја заврши работата: да има ХРАБРОСТ да го соопшти својот став пред македонските граѓани, да биди ИСКРЕН во своите намери, да биде ОДЛУЧЕН, да има ПОЧИТУВАЊЕ спрема македонските граѓани (а тоа ќе го докаже со повеќе работа на терен, а помалце плачење по ТВ) и нормално двете последни и најважни, да биде СТРУЧЕН и да и биде ВЕРЕН на оваа на мила и драга Република Македонија.

Човек, како тоа Г (О) РДО звучи. Пријатно е чуството кога може да прочитате неколку зборови кои би требало да го опишат човекот.

Животот е убав но штета е што првите сто години многу брзо поминуваат.

Уживајте

ХИЉ – АДА – пародија на ИЛИЈАДА (Црвенкоски - Груевски)

2008-09-25T09:54:00.001+02:00

Деновиве присуствувам на подготовка на една претстава која се вика ХИЉ – АДА и тоа е пародија на ИЛИЈАДА, во незе, покрај старите ликови од Илијада има и неколку нови како НИМИЦ; БАКОЈАНИ; АЛЕКСАНДАР МАКЕДОНСКИ, и верувајте подобро глумат од денешниве преговарачи, владини советници, членови на влада итн. А можеби овие кои ни ја претставуваат државава и не глумат. Толкав им е капацитетот!

Нејсе, друго ми беше зборот, она што се случува денес, вчера, завчера или поточно од заминувањето на Претседателот Црвенкоски во Њујорк, не знам што е, јали е пародија, (ама за да биди пародија би требало нешто вакво да се случувало во минатото и да имало барем среќен крај), јали е траги – комедија или пак има некој сличен жанр кој мене не ми е познат, или што уште не. Крајот ќе покажи. Да се надеваме на HAPPY END.

Единствено нешто кое не можам да го премолчам во сета оваа работа е препукувањето преку телевизиите за тоа кој требало да ја заврши работата околу името или кој што требало да сработи. Како прво луѓеееее во денешно време постојат телефони, интернет и други средства за комуникација преку кои треба да се седни да се договори што како (ако веќем не можите да се гледате во очи, барем слушнете се по телефон), а не првин не се оди на консултации кај Претседателот затоа што според изјавите на нашиот Премиер, Претседателот добро ги знаел ставовите на Владата и немало тука што да се разговара, и како со душа да се чекаше да замини во Њујорк па од одма да се уклучат медиумските куњњњи на .... - ....!

Ко децана мали овај ова рече, овај она рече, Претседателот не ме носи кај Буш, не ме носи кај Нимиц, и уште кажува вика дека можел само да верува дека Црвенкоски можел да го реши проблемот, алооооооооооо до некни на никој не ви чинеше Црвенкоски, сега видовте не можите да направите ништо освен да се шетате со штампани блузичина ко кловнови во ЕУ и да се сликате, сега верувате во Црвенкоски, или ви здожежа па го фрливте костенот на друг.

До утре сабајле можам да седам и да си пишувам за глупостиве во овие два – три дена, ама џаба е кога едниот се прави попаметен од другиот. Дали сте слушнале нешто вакво кај Грција, па не нормално и колкави кризи да имаат скоро никој не ги разбира.

Уживајте

КО jЕ КРИВ?

2008-09-18T10:46:00.003+02:00

Во претходниот натпис ветив дека следниот натпис ќе биде од областа на менаџментот, меѓутоа после читањето на денешниот весник не можев а да не дадам некој коментар во однос на следново:

Си ги читаме веснициве, си ги слушаме вестиве и од она што може да го прочитаме, видиме и слушниме деновиве нај актуелна е изјавата на амбасадорот на ЕУ во Македонија г. Фуере во која вели дека граѓаните не РМ не се толку глупави за да не сфатат кој ќе биде виновен за тоа што земјава и оваа година нема да добие покана за почеток на преговори за членство во ЕУ.

После овие изјави веднаш следуваат реакциите на Владата на РМ, кои што реакции повеќе ми наликуваат како конфронтирање на Владата со некоја опозициска партија во парламентот, а не со почитуван дипломат во нашата земја. Искрено е малку засрамувачки да вака јавно се однесуваме спрема дипломатите во нашата земја.

Следејќи ги чекорите и Владата сигурно во иднина ќе се донесе некој закон во кој секој странски дипломат кој ќе даде мислење спротивно на владата ќе се казни со 500 евра. Е уште таков закон мислам немаме, а и можи да бидеме први во светот во носење на истиот (мислам дека ниедна земја нема да не земе како (добар) пример).

И на крајот сами заклучете КО јЕ КРИВ.

Уживајте

Демократија – Каде? Овде кај нас? Не знам.

2008-09-15T10:46:00.002+02:00

Не знам што ми стана ама почнав да се интересирам малце повеќе за демократијата и од она што го прочитав уствари се си сум знаел ама не сум знаел. Што било демократија? Демократија ти било владеење на народот, оти тој збор бил составен од два старог.... зборови од кои едниот ти бил народ другиот владеење, па збирот нивни бил дека народот владеел. Ама каде? Сигурно не овде кај нас. Или пак имаме премногу демократија па јас едноставно не можам да го разберам тоа.
Кога во едно ДЕМОКРАТСКО општество избираме нешто сигурно треба да знаеме и што се крие зад нашиот избор, меѓутоа сето тоа за кое што избираме се прави на таков добар начин и му се сервира на народот на тацна во која има повеќе додатоци отколку главно јадење. Секако кога тоа го правиме (мислам кога избираме) треба да знаеме пред се што избираме (да поврзам со претходната реченица што ќе јадеме), зошто тоа го правиме (зошто тоа ќе го јадеме, зависно од апетитот , а може да сме и на диета)и нормално на крај каква корист тоа може да ни донесе (т.е. дали ќе се прејадеме или само ќе лижеме шеќер преку стакло).
Додека пишував за оваа тема добив коментар на претходниот текст дека можеме да полемизираме многу долго на оваа тема, дали имаме демократија или немаме и да не се мачам со разработка на оваа тема. И да ви кажам искрено малку се задумав, можеби темава е малце застарена кога пред едно 5-6 години стварно се дебатираше и зборуваше на големо за тоа дали имаме или немаме демократија и што уствари таа значи и како се практикува, па можеби тогашните КУВАРИ на демократијата се истрошија и го докажаа нејзинотот постоење или пак едноставно премногу ја ЗАЧИНИЈА, па на сегашните ЈАДАЧИ и таква им е вкусна. Искрено мене ми е ПРЕСОЛЕНА.
И за ден два пак со некој нов напис ама сега од областа на менаџментот.
Уживајте,

ЦИТАТИ ЗА ДЕМОКРАТИЈАТА

2008-09-14T17:14:00.012+02:00

Барајќи на нет некои работи случајно налетав на овие интересни цитати:

Демократијата е најлошата форма на државата доколку ги иземеме сите останати.
(Винстон Черчил)

Демократијата не значи: "Јас сум подеднакво добар како и ти", туку "Ти си подеднакво добар како мене".
(Теодор Паркер)

Диктатурите се еднонасочни улици. Во демократијата е дозволен сообраќај во двата правца.
(Алберто Моравија)

Демократот не треба да верува дека мнозинството секогаш ќе донесе мудра одлука. Она во што треба да верува е дека одлуката на мнозинството - паметна или не - мора да се прифати, сè додека мнозинството не донесе некоја друга одлука.
(Bertrand Russell)

Човековата смисла за праведност ја прави демократијата можна. Неговата склоност кон неправедност ја прави демократијата неопходна.
(Reinhold Niebuhr)

Со мирот и редот демократијата може да биде оштетена исто како и со немирот и нередот.
(Hildegard Hamm-Brucher)

Демократијата значи: почитување на правилата на игра, дури и тогаш кога судијата не е тука.
(Manfred Hausmann)

Демократија значи да се има избор. Диктатура значи да бидеш ставен пред изборот.
(Jeannine Luczak)

Највисоката мерка на демократија не значи највисока мерка на слобода, ниту највисока мерка на учество.
(A. d. Benoist)

Демократијата значи донесување на одлука од оние на кои таа одлука се однесува.
(Carl Friedrich von Weizsacker)

Под поимот демократија јас подразбирам еднакви шанси, како за најслабиот, така и за најсилниот.
(Махатма Ганди)

Демократските установи се карантин за копнежот кон тиранија.
(Friedrich Nietzsche)

Прашањето "Кој треба да владее?" погрешно е поставено. Доволно е ако лошата влада може да се отповика. Тоа е демократија.
(Karl Popper)

Демократијата не трча, но таа посигурно стигнува до целта.
(Johann Wolfgang von Goethe)

ШТО Е ЛОКАЛЕН ЕКОНОМСКИ РАЗВОЈ?

2008-09-12T14:24:00.000+02:00

Локалниот економски развој по дефиниција е процес во кој партнерите од јавниот, приватниот и невладиниот сектор работат заедно како би создале услови за економски раст и запослување. Крајната цел е да се унапреди квалитетот на живеење кај сите жители.

Во однос на економската состојба на локално ниво и на ниво на држава не можеме да правиме голема разлика, воглавно тие две ситуации ни се поклопуваат. Самата економска благосостојба како на локално така и на национално ниво пред се зависи од позцијата што се има на глобалниот пазар.

Локалниот економски развој се однесува на процесот во кој локалните власти и организации намерно се ангажираат во активности кои ги одржуваат бизнисите и вработувањето, го стимулираат бизнисот и новиот развој на производ и во областа го стимулираат задржувањето или создавањето на работни места. Овој развој е особено важен за недоволно развиените, помалку развиените или локалитетите кои се во опаѓање, кои се соочуваат со висока невработеност, сиромаштија, ниско ниво на општествени услуги итн.

Главните цели на локалниот економски развој на земјите во транзиција се:

Јакнење на конкурентната позиција на локалитетите со развивање на потенцијалот на инаку недоволно искористените човечки или природни ресурси
Утврдување на можностите за ендоген економски пораст преку спознавање на можностите за производство на добра и услуги кои ги имаат на располагање во нивното место
Подобрување на материјалното и социјалното опкружување како неопходна компонента за подобрување на климата за развој на бизнисот и подигањето на квалитетот на живеење на месните жители
Подигање на степените на вработувањето и зголемување на опциите за долгорочна кариера на локалните жители
Зголемување на учеството на обесправените и малцинските групи во локалната економија
Унапредување на економската и политичката стабилизација на регионот со создавање на економска основа за пристоен живот на локално ниво
Унапредување на одржливиот развој.

СЛОВЕНСКА МИТОЛОГИЈА

2008-09-12T13:03:00.000+02:00

Доста се многубројни изворите за словенската митологија, но еден од нив не ни дава доволно податоци ни можности, да добиеме потполна целосна слика за оваа митологија. Но пред се тие ни ја расветлуваат природата на извесен броја на божества, начинот на кој се обожавани – култовите, обреидте и празноверието на незнабожните Словени.

Немаме неми споменици за овај култ, или барем немаме такви кои би биле со неоспорна автентичност. Оние кои долго време биле сметани за верни денес се прогласнеи за лажни. Неколку нејсани делови во храмот во Аркон, на осторовот Рујн, еден малку сомнителен идол во Галиција, неколку вајарски изработки до денес сочувани во данскиот музеј кои можеби не се ниту словенкси ниту митолошки, тоа е се што ни останало за онај и те како богат словенкси култ, чии идоли и храмови така со восхит ги опишувале: Адам Бременски, Хелмолд, Сакс Граматик, Титмар, биографите Отон Бамберски и руската Несторова хроника.

Немаме никаков пишан словенски споменик (текст) од незнабожното време. Песни и народни приказни чие потекло се губи во темнината на она време, се измениле постепено под влијание на христијанските идеи или странската книжевност.

Главните пишани споменици кои се однесуваат на митологијата се дела на христијанските свештеници, како што писателите на Руската хроника често се странски, а што е уште полошо, германски свештеници. Со вродена најголема одбивност кон словенскиот паганизам, и кои на незе с еповикуваат смао кога сакаат да ги истакната „срамните„ незнабожни обреди и во душата да си го оправдаат уништувањето на идолите у рушењето на нивните храмови.

Пишаните споменици кои се однесувата на словенската митологија треба да се бараат:

1. Во првобитните хроники на словенските земји кои се пишани и народни;
2. Во латинските, германските и данските хроники, како: Титмар, Адам Бременски, Сакс Граматик, Knytlinga Saga, или кај германскиот биограф Отон Бамберски;
3. Во византиските пишани споменици;
4. Во арапските пишани споменици кои се многу нејасни и треба озбилно да се набљудуваат, затоа што однапред треба да се одреди дали во нив се зборува за Словените, старите Руси или Норманите;
5. Во денешната фолклористика, во црковните обреди, приказните или пените, доколку тие податоци се поткрепени со ракописи;
6. Во теолошките списи од средниот век кои целат кон незнабожни обреди кои црквата ги забранувала;

СТРАТЕГИСКО ПЛАНИРАЊЕ

2008-09-12T12:59:00.000+02:00

Планирањето преставува примарна менаџерска функција со кое се донесуваат плански одлуки за „дизјанирање на посукаваната иднина и избор на основна организациска стратегија како начин за ефективно адаптирање на средината„. Стратегиското плнирање се однесува на организациските способности за ефективно влијание врз средината.

Оваа семинарска работа е посветена на фундаменталниот проблем на планирањето кој се однесува на развој или градење на чуство за стратегиско планирање од практичен и системски аспект. При тоа се осврнуваме на класификацијата на окружувањето со цел да откриеме како промената во средината го комплицира ефективното стратегиско планирање и го прави повеќе критично. Исто така вниманието го задржуваме на прашањето како денешното окружување се менува и зошто е потребен комплетен „плански„ одговор за решавање на планските проблеми.

Одговорот ќе го побараме со осврт врз следниве теми:

Неопходноста од стратегиското планирање;
Стратегиската анализа во функција на планирањето;
Дефинирање на стратегијата
Природа и цел на стратегијата
Процес на стратегиско планирање
Видови на стратегии
Карактеристики на стратегиското планирање
Стратегиското планирање и дисконтинуитетот
Стратегиска визија
Стратегиски цели
Стратегиски фактори за деловен успех

Патристика и схоластика

2008-09-12T12:20:00.000+02:00

Што е христијанството и што тоа во текот на Средновековниот век значеше во развитокот на философската мисла?
Христијанството претставува антитеза спрема севкупната античка, како научна така и философска мисла, нејзина целосна спротивност. Доволно е да се земе основната теза на античката мисла и таа да се спореди со основата на христијанската догма, па веднаш да се види дека се работи за две спротивности, но не Хегелови проникнувачки спротивности, туку две наполно определени идејни спротивности.
Основното античко сваќање на светот и стварноста е во тоа дека се настанува од нешто, односно дека нешто не може да настане од ништо, односно дека за нешто да настане нужно е да постои некој праелемент од која тоа ќе се развие. Кај христијанството, сосем спротивно на грчкото сваќање, наоѓаме дека бог се создава ex nihilio, од ништо. За создавање на светот не е потребно ништо, ни материја, ни форма; бог создава се.
Христијанството, со својата основна карактеристика и со својот првичен менталитет, требаше да претставува засолниште на сите угнетени. Исус Христус своето учење не го проповедал на богатите, туку на бедните, на рибарите и ним сличните. Со различни параболи тој го изнесувал своето учење на оние што сакале заедно да се молат, заедно да живеат, заедно да му протиставуваат на тогашното робовласничко царство, олицетворено во римското општество.
Но ваквото христијанство, во допир со стварноста се претворило во нешто сосем друго и спротивно. За да се оствари и за да се постави како државно, христијанството се развило во своја спротивност, во догма: дека бог е се и дека се друго е ништо; така христијанскиот бог претставува верна слика на византот, на големиот и семоќен византиски цар. Нема никаква разлика меѓу византискиот цар и христијанскиот бог, поради што христијанството станува верска транспозиција на римското самодржавие. Христијанското божество е сфатено како семоќен самодржец, како некој кој има моќ се да создаде од ништо и се да уништи и како некој кому не му е потребна никаква стварност.
Првата основа на христијанството поаѓа од тоа дека треба да се ослободиме од сите духовни и државни грижи и да бидеме невини како деца, а втората основа од изреката: „Петре, ти си камен врз кој ќе го изградам светот„, а тоа треба да биде моќна црковна аристократија; таа е основа на феудализмот и владее со светот. Христијанството има два морала: морал за сиромашните и морал за силниците; тоа има два става, две етики. Во христијанството не превладуваат мистиците, оние што ќе се свртат кон бедните и кон нивниот утописки живот, остваруван во заедниците на првичното, вистинското христијанство. Христијанството што ќе го освои светот, тоа не е ова првичното, туку она другото, кое се базира врз ставот: „Петре, ти си владател во мое име!„, т.е. ти ќе бидеш семоќен владател.
Меѓутоа, преземајќи го од еврејската религија својот теизам дека светот е создаден од ништо, ваквото христијанство имало многу тешкотии и проблеми: многу ереси се јавиле во I, II III век и подоцна, а во добата не Реформацијата, кон крајот на средниот век, ќе се јави и општа криза на христијанството како антитеза спрема античкиот дух. Античкото искуство, кое, сепак, со многу напори, се одржуваше во Византија, мораше да се напрегне на некој начин да ја покаже моралната некритичност на христијанскиот став. Сета христијанска философија, затоа, и не е ништо друго туку огромен напор, од I век, од падот на Првото царство, па се до ден-денес, сите научни философски искуства, со кои се здобиле грчките и другите философи, да ги обнови, совлада и да ги стави во служба на христијанските догми. Тоа е, истовремено, напор, и стремеж на самата историска основа на развитокот на феудализмот на феудалните општествени односи и поглед на светот.Средновековната философија се дели на патристика и схоластика. Патристиката со еден

Блаже Конески

2008-09-12T12:15:00.000+02:00

Лингвистичките трудови на Блаже Конески се основа за секој славист и се наоѓаат не само во сите големи универзитетски и државни библиотеки, туку дури и во помалите. Кога се цитираат податоци од македонскиот литературен јазик, не може да се замисли еден сериозен научен труд кој не би ги цитирал трудовите на Конески.
Животот ко креираше со мудрост и со него го изврши она најважното, човековото: својот долг кон татковината. На Македонија и даде се.

Конески е автор со широка култура, со силно интелектуално љубопитство и голема работна енергија. Како поет и преведувач, нему добро му се познати дострелите на поезијата на многу јазици, аисто така познати му се и бројните методи на нејзиното толкување. Во еден опит, тој децидно се изјаснува за некои суштински прашања од теоријата на поезијата, а истовремено го соопштува и сопственото творечко искуство, согледувајќи ја многубројноста на односите во овие две области, односно многубројноста на прашањата кои тешко можат да бидат решени аподиктично.
Има мислење дека успехот на модерната македонска поезија, и како откритие на југословенски план, и како една нова поезија во Европа, пред се доаѓа до креативната моќ на македонскиот јазик, колку древен во своето старословенско потекло, толку и развиен во нов, најмлад европски литературен јазик, неизабен во книжевна употреба. Токму во оваа сфера, со тоа што на вековниот процес му даде круна, во оформувањето на македонскиот литературен јазик како медиум за креација, има Блаже Конески една историска заслуга, не само за поезијата, туку воопшто за македонскиот литературен јазик како медиум за креација, има Блаже Конески една историска заслуга, не само за поезијата, туку воопшто за македонската национална култура. Тој учествуваше во создавањето на Македонката азбука (1945), коавтор е на првиот Македонски правопис (1950), ја напиша првата научна, универзитетска Граматика на македонскиот литературен јазик (1952, 1953), редактор е на тритомниот Речник на македонски јазик (1961, 1965, 1966), автор е на Историјата на македонскиот јазик (1965) и на многубројни филолошки прилози за негова изградба на еден модерен концепт. Затоа може да се рече дека кодификацијата на литературниот јазик е негово капитално, животно дело, што му донесе респект на проминентен творец на новата македонска култура и име на научност со светски глас.
Меѓутоа, таа голема заслуга како да фрла извесна сенка на Конески како поет, со тоа што е повеќе познат во светот по научните достигнувања, отколку по вредностите на својата поезија. Оттука, настојување на овој оглед ќе биде да се истражи неговата поезија, како и кај секој друг поет, независно од респектот кон научникот и од влијанието што го има во македонската култура.
Конески се определува за тријадата: традиција – колектив – автор. Во тој посебен модел тој го истакнува принципот на дијалектичност, зашто „традицијата е жива во колективот, како и во самиот автор„. Затоа креативниот чин, бидјеќи секогаш е наменет некому и е условен од постојната творечка и културна клима, никогаш не е, и не може да биде само индивидуален чин. Оттаму и поетот со право тврди дека иновациите ги внесува авторот со санкција на колективот, односно дека во постапката на иновирањето една од најзначајните погодности произлегува за поетот што по ваков начин може да ги чувствува традиционалните мотиви.
На терминот традиција Конески му придава мошне широко значење, свесен дека од отј инспиративен извор сите творци не можат подеднакво и на истоветен начин да се напојува. За сложеноста на процесот на инспирирањето на вложувањето труд и овладувањето на постојното книжевно наследство, како и за пронаоѓањето сопствен пат во литературата.
Конески се заложува за интегрално проучување и творечко користење на традицијата низ оние креативни постапки кои овозможуват таа творечки да се догради и оплоди. Оттаму, тој на традицијата и приоѓа како на жив извор на духовното обновување и на творечките побуди. Врската со традицијата не е само една од значајните поетолошки премиси на Конески, туку истовремено и една од битните компоненти на современата македонска литература, без оглед на начинот, степенот и видот на уметничката транспозиција, трансформација и модификација.
Конески како ретко кој друг поет во современата македонска литература остварува спој меѓу интелектуалното и емотивното. Поетот уме искрено, јасно и едноставно да ја искаже личната проекција и со неа да воопшти некои азеднички сознанија. Тој умее на чудесен начин поединечното поединечното да го претвори во општо, бидејќи е преокупиран со животните проблеми и бидејќи е животно заинтересиран за дефинирањето на некои од нив. Конески непосредно сведочи за потребата од ангажирање во поезијата за се поголема одговорност на поетот, особено кога станува збор за оној потесен круг песни што најмногу го презентираат. Леснотијата на создавањето е само привидна, зашто зад таквата леснотија стои несомнената творечка дарбеност и долгиор процес на невидлива работа до конечното обликување на поетската творба.
Конески тврди дека песната се раѓа во еден момент, привидно без активно учество на творецот, со што не мисли да ја намали неговата улога во создавањето на песната. Ова мислење тој го поткрепува со антологиската песна „Тешкото„ која е создадена во еден здив, речиси без никакви дополнителни интервенции, и која како што сведочи поетот, не би можела да биде создадена во тој облик подоцна, во времето кога поетот веќе има побогато поетско искуство, зашто во создавањето на песната видно место имале и некои вонуметнички фактори. Од друга страна, напати волниот, свесниот поетов напор не може да доведе до определени резултати.
Посебно е интересен неговиот однос спрема содржината и формата. Конески настојува песната да ја направи што поедноставна, попрегледна, појасна и подостапна, што не значи дека едноставноста не содржи своевидна сложеност, зашто при рецепцијата на песната се појавува обратен процес – се емитуваат згуснатите значења на акумулираните поетски пораки. За сложеноста на поезијата на Конески сведочат мошне различните критички интерпретации, што би можеле да бидат предмет на посебна расправа. Можеби и затоа поетиката на овој поет досега не била предмет на монографско истражување.
За бројните поетски слики и идеи што се содржани во песните на Конески би можело да се рече дека циклично ги дополнуваат неговите глобални поетолошки определувања. Од песна во песна тој ги надополнува вистините за светот во себе и светот околу себе настојувајќи со сите расположливи средства на поетската сугестија да воспостави дијалог со собеседникот. За да може да го оствари тој дијалог, песната мора да содржи силна поетска експресија. Таа особина Конески ја смета суштинска за поетскиот говор, поточно за предуслов на непосредната комуникација со читателот. Тој се труди да го одбегне процесот на присилна литератизација на темите и мотивите. Благодарение на изворноста на талентот, со чудесна сила ја надвишува приватноста на инспиративниот поттик, настојувајќи креативно и на оригинален начин да ги вообличи поетските асоцијации, на начин којшто во најголема мера е објективизиран така што текстот еднакво го ангажира и авторот и читателот.

НОВ ЗАВЕТ

2008-09-12T12:10:00.000+02:00

Новиот Завет е започнат да се пишува околу 80та година со пишувањето на Првото Евангелие според Матеја. Како најважна причина за пишувањето на Новиот Завет се наведува можноста од постоење на лажни учења кои не се според христијанството или го изобличуваат христијанството. Новиот Завет започнува со четирите Евангелија и тоа: Свето евангелие според Матеја, Свето евангелие според Марка, Свето евангелие според Лука и Свето евангелие според Јована, потоа продолжува со една книга Дела на светите апостоли од светиот апостол Павле, па следат 21 Писмо или Послание и на крајот завршува со уште една книга Откровение на светиот апостол Јован Богослов.